Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009




Mια λάθος ευχή,

στο φρικαρισμένο όνειρο είμαι

ανταμώνω καθημερινά τον εαυτό μου

στις παρυφές των δρόμων

τους άναρχους πόρους

των ιδρωμένων παπουτσιών να θωρεί

Μου αρέσουν οι "λάθος" ευχές

οδηγούν σε τρυπημένα πεζοδρομία

εισπνέοντας γραμμές λευκών ονείρων

δωρεάν διάσταση

με ναύλα μια ανάσα

...διάτρητης επισκέψεως

στην αίθουσα αναμονής

του αργοπορημένου intercity


πάντα καθυστερούν τα σφυρίγματα

της απέναντι όχθης

λαθρεπιβάτες στηριζουν όνειρα

μηχανοδηγός η απουσία

τις σκουριασμένες ράγες

γλύφουν σκισμένες σόλες


τρίζει η αλλαγή της πορείας


ταξιδιώτες χαμένοι

δίχως ακοή

τρίζουν βαγόνια


αχθοφόρος

η καταδίκη της περιπλάνησης

στον καπνό των φαντασμάτων

διαδοχικά εξουσιάζουν τούνελ

απορροφουμένης συνουσίας

καθως η μελωδία της μπάντας

παραστρατεί


Γωγώ Πακτίτη - Mat


Τίτλος Τέλους


Λοξοδρόμησε η μπακέτα
σε δάχτυλά άμαθα συνομωσιών

Χάθηκε η
second position

στους σταθμούς αναμονής εξέγερσης



Να συνεχίσω, μαέστρο;


M
.R

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009




Τους διαστέλλοντες φονιάδες πορνεύω
Στους κισσούς της πλάτης μου

Περάστε κόσμε…
Φυγόδικος είμαι από μοναστήρι σχιζοφρενών

Αφήστε την κατάρα σας
Στις ριγέ ανταρσίες μου

Εκείνο το ψαλίδι,
Που χρόνια είχα φυλαγμένο,
Με τα χέρια μου το δίνω
Τις εμμονές μου να ματώσετε.

Στις φλέβες η σκουριά να διασταυρωθεί…

Οσμή σήψης το βλέμμα
Τα βιώματά σας χορταίνει

Περάστε…
Αφήστε το «όχι»
Στην αναίρεσή μου να βαπτιστεί

«Το θύμα δεν παριστάνω
Ο φόβος του θέλω σας είμαι
Ο θυμός της ψυχής σας»

Κυριακή, 04 Οκτωβρίου 2009

Καθρεπτίζομαι...




Διαρκώς αμετανόητα
καθρεπτίζομαι στους νερόλακκους

στο βάθος της λάσπης χαράζομαι ρωγμή
στην πορεία της συνείδησης

δώρο γίνομαι άχρονο…

η αγάπη δυνατή, σαν το θάνατο, ανεμπόδιστη

και εσείς οι κριτές
την ατολμία σας ανακηρύσσεται
στην πρωτιά

διαρκώς αμετανόητα λαθεύω…

«συνήθεια στοργική»